กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากจวินหลีพักรักษาตัวในพระราชวังอยู่หลายวัน ก็มายังห้องทรงพระอักษรเพื่อกราบทูลลาจักรพรรดิซีหลิน
“เสด็จพ่อ บาดแผลของกระหม่อมหายดีเกินครึ่งแล้ว หากยังรั้งอยู่ในวังต่อไปในใจกระหม่อมคงกระวนกระวายยิ่งนัก ขอเสด็จพ่อทรงอนุญาตให้กระหม่อมกลับจวนพ่ะย่ะค่ะ”
เขารอแทบไม่ไหวที่จะกลับไปตรวจสอบความจริงให้กระจ่าง
จักรพรรดิซีหลินเพียงลุกขึ้นยืนแล้วตบบ่าจวินหลีด้วยความปลาบปลื้มใจ
“ดี เห็นเจ้าขยับเคลื่อนไหวได้ตามปกติ เราก็วางใจแล้ว”
“ในเมื่อเจ้ายืนกรานจะออกจากวัง เราก็ไม่ฝืนใจเจ้า ภายหน้าให้แพทย์หลวงเจียงไปตรวจอาการเจ้าตามกำหนดเวลาก็แล้วกัน”
จักรพรรดิซีหลินตรัสพลางเปลี่ยนหัวข้อสนทนา