ตอนที่ 267 เทศกาลตวนอู่

ดังที่แม่นมเจียงกล่าวไว้ เย่ซินนั่งกร่อยอยู่ตรงนั้นเพียงชั่วยามเศษ ก็อึดอัดจนแทบทนไม่ไหว

เมื่อเห็นว่าจวนอ๋องจิ่งไม่มีบ่าวไพร่เข้ามาเหลียวแลพวกนางจริง ๆ จึงบอกกับท่านย่าว่าจะออกไปตามหาบ่าวไพร่ให้ยกน้ำชามาให้สักถ้วย และถือโอกาสไปผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย

ใครเล่าจะรู้ว่าเพิ่งเดินออกไปได้ไม่ไกล ก็แลเห็นเงาร่างสายหนึ่งเดินสวนทางมา หัวใจของเย่ซินพลันเต้นระรัว จึงจัดชายกระโปรงให้เรียบร้อยตามจิตสำนึก

ครั้นรอจนอ๋องจิ่งเข้ามาใกล้ นางก็เลียนแบบท่วงท่าย่อกายคารวะอันงดงามที่สุดที่เคยเห็นนางเซียวสั่งสอนเย่เยียนมาย่อกายลง

“ข้าน้อยเย่ซิน คารวะท่านอ๋องจิ่งเจ้าค่ะ”

จวินจ้านหยุดฝีเท้าแล้วกวาดสายตามองผู้ที่มีท่าทางเสแสร้งตรงหน้าแวบหนึ่ง

“คนตระกูลเย่รึ”