เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากพระสนมเจียจากไป แสงเทียนภายในห้องบรรทมของตำหนักหย่งฮวาก็ดับสนิทลงไปเกินครึ่งตามไปด้วย
หลงเหลือเพียงแสงเทียนริบหรี่ที่วูบไหว สาดส่องใบหน้าของจวินหลีจนแลดูสลัวรางวูบวาบ
ล่วงพ้นยามสาม ราตรีเงียบสงัดล้ำลึก
ทว่าบนใบหน้าของจวินหลีกลับค่อย ๆ ปรากฏแววดิ้นรน บนหน้าผากยังมีเม็ดเหงื่อผุดซึมออกมาอย่างหนาแน่น
ครู่ต่อมา นิ้วมือของเขาก็พลันขยับไหว จากนั้นจึงเบิกตากว้างขึ้นฉับพลันแล้วลุกขึ้นนั่ง
และความเคลื่อนไหวนี้ก็ทำให้หยวนเหอหยวนไก้ที่เฝ้าอยู่ด้านนอกตำหนักบรรทมตื่นตัวอย่างรวดเร็ว ทั้งสองรีบก้าวเข้ามาภายในตำหนักบรรทมทันใด
เมื่อมองดูจวินหลีที่ลุกขึ้นนั่ง ทั้งสองคนต่างก็เผยสีหน้ายินดีออกมาพร้อมกัน
“ท่านอ๋อง! ท่านตื่นแล้ว!” หยวนเหอกล่าวอย่างร้อนรน จากนั้นจึงหันไปเอ่ยกับหยวนไก้
“เร็ว รีบไปกราบทูลฝ่าบาทกับพระสนมเจียเหนียงเหนียง!”