ตอนที่ 163 ไม่นับว่าไร้หัวใจ

จวินจ้านได้ยินเช่นนั้นเพียงยกยิ้มมุมปากอย่างไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ

เขาไม่ชอบให้ผู้อื่นแตะต้องของของเขาจริง ๆ ทว่า... นางเป็นข้อยกเว้น

ยามมองดูเย่หร่วนที่กำลังพับเสื้อคลุมกันหนาวอย่างประณีตอยู่ใต้แสงเทียนสีสลัว เขากลับรู้สึกขึ้นมาอย่างกะทันหันว่าท่าทางของนางช่างเหมือนภรรยาตัวน้อยของตระกูลธรรมดาสามัญที่กำลังจัดแจงเสื้อผ้าให้สามีของตนเหลือเกิน

ยามที่นิ้วมือขาวผ่องคู่นั้นกรีดกรายผ่านขนมิงก์สีดำ มองดูแล้วทำให้หัวใจของเขาพลันเกิดความหวั่นไหวระลอกหนึ่ง

ราวกับว่านิ้วมือนั้นมิได้ลูบไล้อยู่บนเสื้อผ้า หากแต่ลูบไล้อยู่บนร่างกายของเขา