ตอนที่ 164 กระตุ้น

วันรุ่งขึ้น สืบเนื่องจากคำพูดเหล่านั้นของเย่หร่วน เย่เยียนจึงไม่กล้าออกไปโอ้อวดเย่อหยิ่งอย่างเปิดเผยตามท้องถนนจริง ๆ

เพียงแต่เพราะไม่อาจออกจากจวน นางจึงหันเหความคิดความอ่านไปไว้ที่เรื่องอื่นแทน

ภายในเรือนชิงฮวา เย่เยียนพาเย่ซินนั่งอยู่ในโถงรับรองกลางพลางมองดูเย่ซีและอนุเจียงที่อยู่ฝั่งตรงข้าม นางหรี่ตาลงเล็กน้อย

“บาดแผลบนใบหน้าของพี่สาวรองหายดีได้ถึงเพียงนี้ ช่างเป็นเรื่องมงคลใหญ่หลวงยิ่งนัก น้องสาวขอแสดงความยินดีกับพี่สาวรองล่วงหน้าตรงนี้เลยนะเจ้าคะ”

“เพียงแต่พี่สาวดูจะเหินห่างเกินไปสักหน่อย ก่อนหน้านี้ถึงกับปิดบังเรื่องนี้ไว้อย่างมิดชิดไม่มีรั่วไหล!”

เย่ซีย่อมรู้ตั้งแต่ตอนที่รู้ว่าใบหน้าของตนรักษาให้หายได้แล้วว่าจะมีวันที่เย่เยียนบุกมาหาถึงเรือนเช่นนี้ หลังจากส่งสายตาปลอบประโลมให้อนุเจียงวางใจแล้ว จึงเอ่ยขึ้นอย่างไม่ช้าไม่เร็ว

“เดิมทีพี่สาวใหญ่บอกว่าไม่ได้มีความมั่นใจเต็มสิบส่วน ข้าเองก็ไม่อยากพูดออกไปให้ท่านพ่อท่านแม่ดีใจเก้อ จึงได้ปิดบังเอาไว้ก่อน”

เย่เยียนยกมุมปากขึ้นโดยไม่แสดงความเห็นว่าเห็นด้วยหรือไม่