เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จแล้ว จวินจ้านก็กลับไปยังตำหนักหยวนเฉิน
เย่ฉีหนิงร่ายรำวิชาทวนให้เย่หร่วนดูไปสองชุด จากนั้นก็ร้องโวยวายว่าจะไปแช่น้ำพุร้อน
ส่วนเย่หร่วนนั้นอยู่เป็นเพื่อนอวิ๋นเกอเดินเล่นในพระราชวังพักแรม
บนทางเดินสายเล็กที่ปูด้วยหินกรวด ทั้งสองก้าวเดินเคียงข้างกัน อวิ๋นเกอเอียงสายตามองเย่หร่วนที่อยู่ด้านข้าง
“น้องสาวลูกพี่ลูกน้อง ไม่ทราบว่าด้วยอาการบาดเจ็บของอ๋องจิ่ง เจ้าจะสามารถออกเดินทางกลับจิงตูได้เมื่อใดหรือ”
เดิมทีเย่หร่วนก็มิได้ปิดบังเรื่องของอ๋องจิ่งต่ออวิ๋นเกอและลุง จึงตอบกลับตามความจริง
“วันนี้คือวันที่ยี่สิบเดือนสิบเอ็ด หากไม่มีเหตุพลิกผันอื่นใด ผ่านไปอีกสิบวันก็คงได้แล้ว”
อย่างไรเสีย สรรพคุณในการต่อกระดูกของขี้ผึ้งต่อกระดูกหยกเขียวนั้น แม้แต่ตัวท่านปรมาจารย์เองยังต้องตื่นตะลึงยิ่งนัก