ตอนที่ 122 ข่มเหงรังแก

อิ๋นซินสาวใช้ใหญ่ข้างกายฉินหร่านเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตูใหญ่ของโถงรับรองกลาง ก็ได้ยินถ้อยคำระคายหูเหล่านี้แว่วออกมาจากในโถงพอดี

สีหน้านางพลันถอดสีขาวซีด รีบถอยออกจากประตูโถงรับรองกลาง ก้าวย่างเร่งร้อนอ้อมผ่านระเบียงทางเดินมายังห้องหอ

ยามนี้ภายในห้องหอยังมีสาวใช้ของจวนตระกูลเซียวเฝ้าอยู่อีกสองคน อิ๋นซินจึงคิดจะกันคนทั้งสองออกไปก่อน

สาวใช้ทั้งสองรู้ว่าเจ้าตระกูลให้ความสำคัญกับฮูหยินน้อยผู้นี้ จึงยอมล่าถอยออกไปอย่างนอบน้อม

อิ๋นซินเห็นคนทั้งสองจากไปแล้ว จึงเดินเข้าไปเบื้องหน้าฉินหร่านที่นั่งอยู่บนเตียงมงคล ทว่าหลังจากใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง นางกลับลังเลใจจนมิรู้ว่าควรจะเอ่ยปากอย่างไรดี

กลับเป็นฉินหร่านที่เมื่อได้ยินเสียงคนถอยออกไปหมดแล้ว จึงลงมือเลิกผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวบนศีรษะของตนเองลงมา

อิ๋นซินเห็นดังนั้นหัวใจพลันกระตุกวูบ