ตอนที่ 109 ปั้นเซี่ยกับแม่นมเจียงสบตากันแล้วยิ้ม

เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไปท่ามกลางความเงียบสงบและสันติสุขของคฤหาสน์น้ำพุร้อน

พริบตาเดียว จิงตูก็ก้าวเข้าสู่ช่วงฤดูหนาวอันลึกซึ้งแล้ว

ภายในตำหนักฉงฮวา เย่หร่วนนั่งอยู่หน้ากระจกทองเหลือง ปล่อยให้ปั้นเซี่ยหวีผมให้ตนเอง

ปั้นเซี่ยมองดูดวงหน้าของคุณหนูพลางเหม่อลอยไปเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้

เวลาผ่านพ้นไป 1 เดือน ผิวพรรณเดิมของคุณหนูที่เคยคล้ำเหลืองไปบ้างล้วนจางหายไปแล้ว ด้วยเพราะแช่อยู่ในการแช่สมุนไพรทุกเมื่อเชื่อวัน ผิวหนังที่เคยหยาบกร้านไปบ้างจากการอยู่ข้างนอกมานานหลายปีจึงกลับกลายเป็นเรียบเนียนละเอียดอ่อนขึ้นมา

เพียงกวาดตามอง ก็ไม่ด้อยไปกว่าคุณหนูสามแล้วจริง ๆ

โดยเฉพาะดวงตากลมโตคู่ที่เป็นประกายระยิบระยับคู่นั้น แม้แต่สตรีได้เห็น ก็ยังต้องหวั่นไหวไปสามส่วน

“เหม่ออะไรกัน” เย่หร่วนเห็นปั้นเซี่ยหยุดมือพลางอ้าปากค้างเล็กน้อย จึงเอ่ยเตือนอย่างขบขันอดไม่ได้