ตอนที่ 110 ฟื้นฟูเส้นลมปราณเสร็จสิ้น เตรียมใช้หญ้าต่อกระดูก

มื้อกลางวันถูกจัดวางขึ้นโต๊ะอย่างรวดเร็ว

แสงตะวันในเหมันตฤดูสาดส่องผ่านลูกกรงหน้าต่างอันประณีตลงบนโต๊ะอาหาร อาหารเลิศรสที่ควันกรุ่นลอยบนโต๊ะล้วนส่งกลิ่นหอมตลบอบอวล

เย่หร่วนคุ้นชินกับการร่วมโต๊ะเสวยกับจวินจ้านเป็นอย่างยิ่งแล้ว ยามที่บางคราแม่นมเจียงไม่อยู่ จวินจ้านยังให้นางคอยคีบอาหารให้แทน

ทว่าแม่นมเจียงเคยกำชับไว้ ท่านอ๋องมีกฎเกณฑ์ในการเสวยมาก ทั้งไม่ชอบสนทนากับผู้ใด เย่หร่วนจึงรู้ความอย่างยิ่งโดยไม่เอ่ยปากพูดจา

เพียงแต่ยามชำเลืองตาขึ้นมองท่าทางขณะเสวยของจวินจ้านเป็นครั้งคราว พลันรู้สึกว่า... เจริญหูเจริญตาอยู่บ้าง

จวบจนรับประทานมื้อกลางวันเสร็จสิ้น เย่หร่วนจึงมองไปยังจวินจ้านที่กำลังล้างมืออยู่แล้วเอ่ยขึ้น