ตอนที่ 105 เรียกร้องเกินตัว

ยามที่หนิงซิงเหอกลับมาถึงจวนกั๋วกงหนิง ก็ถูกกั๋วกงหนิงแผดเสียงก่นด่าไปอีกยกใหญ่

ไต่ถามเขาว่าหายหน้าไปหลายวันเช่นนี้ วิ่งโร่ไปเตร็ดเตร่เสเพลที่ใดมาอีก

หนิงซิงเหอได้แต่ทำหน้าทะเล้นพลางส่งสัญญาณให้ฮูหยินหนิงช่วยปลอบโยนพ่อตนเอง อีกด้านหนึ่งก็ปล่อยให้เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาแล้วแอบเผ่นหนีกลับห้องไป

ครั้นเขากลับถึงห้อง ก็ได้ยินเหลียงอันผู้ติดตามรายงานว่าคนของตระกูลเซียวมาหาถึงหน้าประตูอีกแล้ว

“ซื่อจื่อ ทางตระกูลเซียวมีความหมายว่ายินยอมตามที่เราพูดไว้ก่อนหน้า ยอมจ่ายหนึ่งร้อยเหวินเพื่อซื้อธัญพืช 300,000 โต่วขอรับ!”

“พวกเราต้องจัดแจงคนไปทำสัญญากับพวกเขาหรือไม่ขอรับ”

มุมปากของหนิงซิงเหอยกยิ้มอย่างไม่หวังดีขึ้นมาสายหนึ่ง

“ทำสัญญาอะไรกัน ซื่อจื่อผู้นี้เคยบอกไว้ก่อนหน้านี้แล้ว หนึ่งร้อยเหวินนั่นมันราคาของวันนั้น!”

“ยามนี้กาลเปลี่ยนเรื่องราวแปรผัน พวกเขาคิดจะหวนกลับมา สายไปเสียแล้ว!”