กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่เยียนรีบเดินเข้าไปนั่งลงที่ริมเตียง ดึงเสื้อตัวหนึ่งจากด้านข้างมาคลุมกายให้ฉินหร่าน
“พี่สาวฉิน สภาพอากาศเช่นนี้ในยามนี้ ท่านจะสวมเพียงชุดชั้นในได้อย่างไร เดี๋ยวจะจับไข้เอาได้”
ฉินหร่านปล่อยให้เย่เยียนนำเสื้อมาคลุมกายให้ตน พลางยกยิ้มมุมปากเย้ยหยันตนเอง
“เวลานี้ร่างกายนี้ของข้า ยังมีอะไรกันให้ต้องทะนุถนอมอีก อย่างไรเสียก็เป็นเพียงร่างที่รอวันตายเท่านั้น”
เย่เยียนได้ยินเช่นนั้นก็คล้ายปวดใจยิ่งนัก นางดึงมือของฉินหร่านมากุมไว้ เอ่ยออกมาอย่างเข้าอกเข้าใจ
“พี่ฉินกล่าววาจาอะไรกัน ข้ารู้ว่าพี่สาวเจ็บปวดใจเพราะสูญเสียชื่อเสียงความบริสุทธิ์ แต่เยียนเอ๋อร์ก็ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับพี่สาวมิใช่หรือ ถึงจะเป็นเช่นนั้น พี่สาวก็ไม่อาจคิดสั้นอยากตายเด็ดขาดนะเจ้าคะ!”