ตอนที่ 104 ท่านอ๋องรู้ความแล้ว แต่นางคิดเพียงอยากกลับบ้าน

หลังจากหนิงซิงเหอไล่ตามฉางหนิงจากไปแล้ว เย่หร่วนก็เตรียมจะเอ่ยลาจากไปเช่นกัน ทว่าจวินจ้านกลับส่งเสียงเรียกเหนี่ยวรั้งนางไว้กะทันหัน

เย่หร่วนอดไม่ได้ที่จะชะงักฝีเท้าลง

“ท่านอ๋องยังมีสิ่งใดจะสั่งการหรือเจ้าคะ”

จวินจ้านชี้ไปยังกระดานหมากที่วางอยู่ตรงหน้าต่าง ส่งสัญญาณให้เย่หร่วนเข็นเขาไปที่นั่น

“อยู่เป็นเพื่อนเปิ่นหวังเดินหมากสักประเดี๋ยว”

หมากหรือ เย่หร่วนชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นจึงกล่าวขึ้นด้วยความกระดากอายอยู่บ้าง

“ท่านอ๋อง ข้าน้อยออกจากเมืองหลวงตั้งแต่เด็ก มิได้ร่ำเรียนศาสตร์ฉินหมากตำราภาพในห้องหอ ดังนั้น... จึงมิได้สันทัดในด้านนี้เจ้าค่ะ”

ศิลปะการเดินหมากนี้ ปรมาจารย์ก็เคยโยนตำราให้นางไม่กี่เล่ม ให้นางศึกษาด้วยตนเองอยู่ช่วงเวลาหนึ่ง