เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สืบเนื่องจากคราวก่อนในงานเลี้ยงวันคล้ายวันประสูติของไทเฮาเย่หร่วนได้ตรวจชีพจรให้จวินจ้านแล้ว ดังนั้นหลังจากเย่หร่วนให้ปั้นเซี่ยส่งหีบยาให้นางแล้ว จึงเอ่ยกับแม่นมเจียงโดยตรง
“รบกวนแม่นมช่วยพับขากางเกงของท่านอ๋องขึ้น ข้าจำเป็นต้องตรวจดูรอยแผลของท่านอ๋องสักหน่อย!”
แม่นมเจียงพยักหน้าขานรับพลางก้าวขึ้นหน้า
ทว่าจวินจ้านกลับยกมือขึ้นเล็กน้อยเพื่อห้ามแม่นมเจียง เขาเหลือบมองฉางเฟิงในห้องแวบหนึ่ง
“พวกเจ้าถอยออกไปให้หมดเถิด!” เขาหาได้มีนิสัยชอบให้ผู้ใดยืนมุงดูไม่
คำว่าพวกเจ้านี้ ย่อมหมายรวมถึงปั้นเซี่ยด้วย
“ขอรับ ท่านอ๋อง!”
ฉางเฟิงรับคำสั่งแล้วหมุนกาย ส่งสัญญาณให้ปั้นเซี่ยที่อยู่ข้าง ๆ ออกไปพร้อมกับเขา
“คุณหนูปั้นเซี่ย เชิญ!”
ปั้นเซี่ยที่จู่ ๆ ก็ถูกเรียกชื่อเห็นฉางเฟิงเดินมาตรงหน้านาง รูม่านตาก็เบิกกว้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว ทั้งยังถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัวอีกด้วย