เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่หร่วนกลับมาถึงจวนตระกูลเย่ยังมิทันได้หยุดพักหายใจ เย่ซื่ออันก็มาซักถามที่เรือนของนางด้วยตนเอง
เย่หร่วนจึงเอ่ยกับเย่ซื่ออันตามข้ออ้างที่เตรียมการไว้ล่วงหน้า
เย่หร่วนยังปาดน้ำตาพลางโทษตนเองยิ่งนัก
“ท่านพ่อ ล้วนเป็นเพราะบุตรสาวไร้ความสามารถ!”
เย่ซื่ออันแสร้งถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง
“เจ้าก็ไม่ต้องโทษตนเองไปหรอก ตอนนั้นฝ่าบาทเสาะหาหมอชื่อดังทั่วหล้ายังไร้หนทางรักษาอาการบาดเจ็บของอ๋องจิ่ง นับประสาอะไรกับสตรีในห้องหอที่ยังไม่ผ่านพิธีปักปิ่นเช่นเจ้า”
ในแววตาของเย่หร่วนกลับวาบผ่านความดื้อรั้นสายหนึ่ง
“ท่านพ่อ บุตรสาวจะไม่ยอมแพ้เจ้าค่ะ เรื่องที่ข้ารักษาอาการบาดเจ็บที่ขาของอ๋องจิ่งไม่หายนั้น ตอนนี้ยังคงปิดบังฝ่าบาทและคนของจวนอ๋องจิ่งเอาไว้อยู่”
“แม้ข้าไม่อาจรักษาขาของอ๋องจิ่งให้หายขาดได้ ทว่าปรมาจารย์เคยสอนวิชาฝังเข็มชุดหนึ่งให้ข้าโดยเฉพาะ อาจทำให้ขาของเขากลับมารับรู้ความรู้สึกได้เจ้าค่ะ”