ตอนที่ 16 เรื่องในอดีต

เช้าตรู่วันถัดมา ปั้นเซี่ยยังคงนอนหลับสะลึมสะลือ เป็นตงชิงที่เดินเข้ามาปลุกนางให้ตื่น

“คุณหนูยังไม่ตื่นหรือ” ตงชิงกดเสียงต่ำเอ่ยถาม

ปั้นเซี่ยขยี้ดวงตาที่ยังงัวเงียพลางส่ายศีรษะ

เมื่อคืนวานเป็นนางที่อยู่เวรดึก นอนบนเตียงเล็กห้องด้านนอกของห้องนอนเย่หร่วน เพียงแต่ไม่รู้เพราะเหตุใดจึงหลับสนิทเป็นพิเศษ

ครั้นได้สติฟื้นคืนมาในใจนางก็ตระหนกวูบ ละล่ำละลักกล่าว

“แย่แล้ว คุณหนูต้องถูกแม่นมหลินดุด่าอีกแน่!”

ปั้นเซี่ยกล่าวพลางรีบลุกขึ้นมานั่งบนเตียง สวมรองเท้าอย่างลนลาน เพียงแต่ทันใดนั้นนางคล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้จึงชะงักลง แล้วฉีกยิ้มกว้างอย่างดีใจ

ตงชิงถูกกิริยาประหลาดของนางทำเอางุนงงไปหมด “เป็นอะไรไปหรือ”

ปั้นเซี่ยเกาศีรษะพลางหัวเราะร่า

“ข้าลืมไปว่าแม่นมหลินถูกนายท่านออกคำสั่งส่งตัวไปแล้ว ดีเหลือเกิน ต่อไปจะไม่มีผู้ใดคอยเข้มงวดกวดขันคุณหนูไปเสียทุกเรื่องและลงโทษคุณหนูอีกแล้ว”