ตอนที่ 14 เรือนใน

หลังจากคนตระกูลอวิ๋นจากไปแล้ว เย่หร่วนก็พาทั้งสี่คนที่น้าสะใภ้ทิ้งไว้ให้กลับไปยังศาลาหยกครามด้วยกัน

แม่นมที่เป็นผู้นำดูแล้วอายุเกือบห้าสิบปี แซ่เว่ย เป็นคนเก่าแก่ที่ติดตามหลินซื่อเป็นสินเดิมติดตัวเข้ามายังจวนตระกูลอวิ๋น

ด้านข้างของนางเป็นดรุณีน้อยวัยสิบเจ็ดสิบแปดปี หน้าตาหาได้งดงามยิ่งนัก ทว่ามองดูแล้วกลับสุขุมสง่างามเป็นที่สุด ที่แท้ก็คือตงชิงหญิงรับใช้ใหญ่ข้างกายอวิ๋นเหวิน

อีกสองคนเป็นหญิงรับใช้แรงงาน จวนตระกูลอวิ๋นมิได้พระราชทานชื่อให้ เพียงเรียกขานว่าซีเอ๋อร์และจุ้ยเอ๋อร์

ทว่าเพียงไม่กี่คนก้าวข้ามเข้าประตูมา ก็เห็นหญิงชราคนหนึ่งพาเหล่าหญิงรับใช้ในเรือนคุกเข่าอยู่บนพื้น หญิงชราผู้นั้นมองดูเย่หร่วน ในน้ำเสียงกลับแฝงเจตนาซักไซ้ไล่เลียงอยู่ราง ๆ

“คุณหนู ฮูหยินบอกว่าท่านจะปลดคนในเรือนออกครึ่งหนึ่ง เป็นเรื่องจริงหรือเจ้าคะ”

หญิงรับใช้ตัวน้อยหลายคนด้านหลังหญิงชราผู้นั้นเมื่อเห็นนางเอ่ยปาก ก็พากันร้องไห้คร่ำครวญเอ่ยเสริมตามไปด้วย