ตอนที่ 13 กลับจวน

พิธีศพเจ็ดวันของจวนตระกูลอวิ๋นสิ้นสุดลง

เย่หร่วนนั่งอยู่ภายในรถม้าที่มุ่งหน้ากลับจวนตระกูลเย่ โดยมีอวิ๋นฉีและอวิ๋นชิงคุณชายใหญ่จวนตระกูลอวิ๋นร่วมเดินทางอยู่ด้านนอกเกี้ยว

ยามนี้เสี่ยวชีกำลังนอนหมอบพักผ่อนอย่างว่าง่ายอยู่ในอ้อมอกของเย่หร่วน ส่วนหลินซื่อก็นั่งอยู่ข้างกายนางพลางกำชับสั่งความอะไรกัน

“หร่วนเอ๋อร์ บัดนี้เจ้าอยู่ตัวคนเดียวในจวนตระกูลเย่ หนิงเอ๋อร์ก็ยังเป็นเด็กไม่รู้ความ ข้าเป็นห่วงเหลือเกิน”

เย่หร่วนมองดูหัวคิ้วที่ขมวดแน่นของน้าสะใภ้ แล้วตบหลังมือนางเบา ๆ เพื่อปลอบประโลม

“น้าสะใภ้วางใจเถิดเจ้าค่ะ ตอนนี้พวกเขาอยู่ในที่แจ้ง ข้าอยู่ในที่มืด อีกทั้งในยามนี้ข้ากับพวกนางก็ไม่ได้มีผลประโยชน์ขัดแย้งกันโดยตรง ในทางกลับกันเย่เยียนยังหวังพึ่งวิชาแพทย์นี้ของข้าไปช่วยนางซื้อใจคน พวกนางย่อมยังไม่ทำอันใดข้าในเวลานี้แน่!”

แววตาของหลินซื่อยังคงเปี่ยมด้วยความกังวลไม่ลดลง