ตอนที่ 10 ความลับของอวิ๋นเหวิน

ขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น เสียงของอวิ๋นเหวินก็พลันดังแว่วมาจากบนเตียง

“ท่านพ่อ น้องสาวหร่วนกล่าวได้ถูกต้องแล้ว ข้าไม่อาจแต่งเข้าจวนอ๋องเซวียนได้เจ้าค่ะ”

น้าสะใภ้หลินซื่อได้ยินว่าบุตรสาวฟื้นแล้ว จึงรีบปรี่เข้าไปประคองนางลุกขึ้น

ยามนี้พิษในร่างของอวิ๋นเหวินถูกขับออกไปเกินครึ่งแล้ว เพียงแต่ร่างกายผ่านความทรมานมาหมาดยังคงอ่อนแรงอยู่บ้าง นางพิงกายกับท่านแม่แล้วเอ่ยขึ้นช้า ๆ

“ท่านแม่ วาจาที่น้องสาวลูกพี่ลูกน้องเอ่ยเมื่อครู่ข้าได้ยินทั้งหมดแล้ว แท้จริงแล้วหลายปีมานี้ ข้าสัมผัสได้ว่าอ๋องเซวียนมิได้มีใจให้ข้า แต่จนใจที่มีสัญญาหมั้นหมายผูกมัด อีกทั้งลูกรู้ตัวดีว่าตนเองคงมีชีวิตอยู่ได้ไม่ยืนยาว จึงมิปรารถนาจะเพิ่มความกลัดกลุ้มให้ท่านพ่อท่านแม่ ได้แต่บอกว่าตนเองก็พึงใจในตัวเขาเช่นกัน ข้าคิดว่า ขอเพียงข้ากับเขาให้เกียรติซึ่งกันและกันดุจแขก ก็คงจะประคับประคองชีวิตนี้ให้ผ่านพ้นไปได้อย่างราบรื่น ไม่ทำให้ท่านพ่อท่านแม่ต้องเป็นกังวลเจ้าค่ะ!”