ตอนที่ 11 ข่าวลือ (1)

วันรุ่งขึ้นท้องฟ้ายังมิทันสว่างดี เย่หร่วนก็ถูกเสียงจอแจดังแว่วมาปลุกให้ตื่น

เย่หร่วนกับปั้นเซี่ยก้าวออกจากเรือน ก็ประจวบเหมาะพบกับนางเซียวและเย่เยียนที่พากันเดินเคียงข้างเข้ามา

เย่เยียนขอบตาแดงเรื่อเดินเข้ามาหาเย่หร่วน ทว่าในแววตากลับไหวระริกด้วยประกายแห่งความตื่นเต้นที่ยากจะสังเกตเห็น

“พี่สาวใหญ่ พี่เหวินนาง... ไปเสียแล้ว”

เย่หร่วนก็บีบน้ำตาออกมาสองสามหยดอย่างให้ความร่วมมือ พลางกดซับที่หางตา

“พี่สาวลูกพี่ลูกน้องอายุอานามใกล้เคียงกับเจ้าและข้า นึกไม่ถึงว่าจะจากไปเช่นนี้”

“นั่นสิเจ้าคะ พี่สาวใหญ่ พวกเราก็ไปดูพี่เหวินกันเถิด!”

เย่หร่วนรู้ดีว่านางผู้นี้ร้อนใจอยากไปตรวจดูว่าอวิ๋นเหวินตายจริงหรือไม่ จึงเพียงขานรับอย่างเรียบเฉย

ยามที่คนหลายคนมาถึงห้องหอหญิงของอวิ๋นเหวิน อวิ๋นเหวินกำลังหลับตาแน่นิ่งไม่ไหวติงอยู่บนเตียง ใบหน้าขาวซีดเผือด ไร้ซึ่งลมหายใจโดยสิ้นเชิง