เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่หร่วนพาเย่ฉีหนิงไปที่ห้องของอวิ๋นเหวินพอเป็นพิธี จากนั้นจึงกลับไปยังห้องของตนเอง
กระทั่งล่วงเข้าสู่ยามดึกสงัด หลังจากคนตระกูลเย่เข้านอนกันหมดแล้ว นางจึงค่อยแอบพาปั้นเซี่ยเดินออกจากเรือนพักไปอีกครั้ง
“ปั้นเซี่ย ยาที่ข้าให้เจ้าเอาไปให้ไป๋เสากิน เจ้าแน่ใจหรือไม่ว่าเฝ้ามองดูนางดื่มจนหมดสิ้นแล้วจริง ๆ”
“คุณหนูวางใจเถิดเจ้าค่ะ ขนมนั้นเป็นของโปรดในยามปกติของนาง นางกินจนเกลี้ยงเกลาไม่มีเหลือ เวลานี้นอนหลับลึกราวกับหมูตาย เรียกอย่างไรก็ไม่ตื่นเจ้าค่ะ!”
ปั้นเซี่ยเอ่ยออกมาด้วยความภาคภูมิใจอยู่บ้าง เพียงแต่มองดูเย่หร่วนแล้ว บนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความฉงนสงสัย
วันนี้คุณหนูดูราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ทำเรื่องแปลกประหลาดมากมายหลายสิ่ง
เพียงแต่เมื่อคุณหนูมิได้อธิบายกับนาง นางจึงไม่ซักไซ้ไล่เลียง อย่างไรเสียไม่ว่าคุณหนูจะแปรเปลี่ยนไปเช่นไร ก็ล้วนเป็นคนที่สนิทชิดเชื้อที่สุดของนางในเพลานี้
เดินไปได้ชั่วครู่ คนทั้งสองก็มาถึงเรือนของอวิ๋นเหวิน ตงชิงหญิงรับใช้ใหญ่ที่รออยู่ด้านนอกเรือนของอวิ๋นเหวินมาแต่แรกจึงรีบออกมารับพวกนางเข้าไป