ตอนที่ 254 กิจวัตรประจำวันการฝึกทหาร 23

หลวนสือเยี่ยนก้าวเท้ายาวมาก เพียงครู่เดียวก็เดินออกไปไกลหลายเมตรแล้ว

พอได้ยินเสียงจากด้านหลัง เขาจึงหยุดฝีเท้า หมุนตัวกลับไปมองลู่หลีที่ยืนลังเลเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างอยู่ตรงประตู

เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ยังมีธุระอะไรอีก?”

ลู่หลีอ้าปาก คำพูดมาจ่อถึงริมฝีปากแล้ว ทว่ากลับไม่ได้เอ่ยออกไป

เธอเงียบไปหลายวินาที สุดท้ายก็หลุบตาลงก้มหน้า “...ช่างเถอะ ไม่มีอะไร”

ดวงตาลุ่มลึกคู่นั้นของหลวนสือเยี่ยนจับจ้องอยู่บนใบหน้าของเธอเนิ่นนาน

แฝงความหมายบางอย่างที่ไม่อาจเข้าใจ

แต่ลู่หลีไม่ได้มอง เธอรู้สึกกระวนกระวายใจอยู่บ้าง แยกไม่ออกว่าไม่อยากหรือว่าไม่กล้าสบตากับเขากันแน่

“อืม”

หลวนสือเยี่ยนตอบรับคำหนึ่ง แล้วหันหลังเดินจากไป