เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไม่มีครั้งหน้าอีก”
ลู่หลีคร้านจะเสียเวลากับเขา จึงเอ่ยปากก่อน “ถ้าคุณทำเรื่องแบบนี้อีก ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะเปิดไลฟ์สด ให้คนทั้งประเทศรู้ว่าคุณทำอะไรกันลงไป”
“ตระกูลลู่มีเงินนี่ ฉันเองก็อยากดูเหมือนกันว่าจะยอมจ่ายค่าฝ่ายประชาสัมพันธ์สักเท่าไร”
น้ำเสียงราบเรียบ ทว่าสายตากลับเย็นชาอย่างยิ่ง
ลู่หลางชิงไม่เคยสงสัยในคำพูดของลู่หลีเลย ลูกสาวคนนี้ของเขานิสัยเหมือนฉินเยียนไม่มีผิด ทั้งดื้อรั้นทั้งแข็งกร้าว พูดคำไหนย่อมทำตามนั้นอย่างแน่นอน
เขากัดฟันแน่น โทสะในอกพลุ่งพล่านระลอกแล้วระลอกเล่า ทว่ากลับไร้ที่ระบาย
ลู่หลีพูดจบก็หมุนตัวกลับ ทว่ากลับเห็นหลวนสือเยี่ยนที่ยืนอยู่ข้างรถเข้าพอดี
มือข้างหนึ่งของเขายังยันประตูกระจกรถไว้ คงจะแปลกใจว่าเหตุใดเธอถึงมาอยู่ที่นี่
หรือไม่ก็... ตอนที่เธอลงมือทำร้ายเมื่อครู่ เขาก็อยู่ตรงนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว
“อาเยี่ยน ทางนี้!”