กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ลู่จือหลิง ฉันเองก็ไม่ได้หูหนวกนะ”
ลู่หลีพูดไม่ออกอยู่บ้าง จ้องมองเธอ “ได้ยินอยู่”
สือเยวี่ย “...อ๋อ”
เธอขมวดคิ้ว “พ่อ พ่อกลายเป็นประธานจอมเผด็จการได้ไหม”
หลวนสือเยี่ยนได้ยินคำศัพท์ใหม่คำนี้ก็ถามอย่างสงสัย “ประธานจอมเผด็จการอะไรกัน”
“ก็คือ...ก็คือ...”
หลังจากที่สือเยวี่ยถูกจำกัดการดูละครสั้น เหลียงหว่านซู่ก็มักจะแอบดูไม่ให้เธอเห็น ส่งผลให้เส้นสายการรับข้อมูลถูกสกัดกั้น เธอก็อธิบายออกมาไม่ถูกเช่นกัน
“ก็คือพ่อพูดอะไรกัน แม่ก็ฟังหมด”
“แล้วก็ไม่กล้าปฏิเสธพ่อด้วย สรุปว่า...สรุปว่า...”
เธอครุ่นคิดอย่างจริงจังครู่หนึ่ง ก่อนจะกดเสียงต่ำลง “ก็คือพ่อไม่ให้หนูวิ่ง แม่ก็จะตกลงทันที”