กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลวนสือเยี่ยนฟังคำพูดนี้แล้วหลุบตาลง ข่มความรู้สึกเอาไว้
ก็จริง
อาจจะอยู่ไม่ถึงคอยดูสือเยวี่ยเติบโต แต่ค่าใช้จ่ายตั้งแต่เล็กจนโตของเธอเตรียมไว้พร้อมแล้ว ก็ถือว่าทำหน้าที่พ่ออย่างเต็มที่แล้ว
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เขาก็รู้สึกว่าดีมากแล้ว
หลังจากปล่อยวางได้ มุมปากก็ยกขึ้น พยักหน้าเบา ๆ น้ำเสียงแฝงความสุขุมไว้เล็กน้อย “อืม ถ้ารู้แบบนี้เมื่อก่อนคงขยันกว่านี้ หาเงินให้สือเยวี่ยใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด”
ลู่หลีปรายตามองเขาแวบหนึ่ง “ถ้ามีคำว่ารู้งี้ ฉัน...”
พูดถึงตรงนี้ก็ชะงักไปกะทันหัน อ้าปากขึ้น คำพูดที่มาถึงริมฝีปากสุดท้ายก็กลืนกลับลงไป
หลวนสือเยี่ยนไม่เข้าใจ ถามด้วยความสงสัย “ถ้ารู้แต่แรกล่ะก็ จะเป็นยังไง”
ลู่หลีส่ายหน้า ยิ้มบาง ๆ “ไม่มีอะไรกันหรอก”