ตอนที่ 231 ทำไมมายืนตรงนี้?

“……อื้ม”

สือเยวี่ยไม่เข้าใจความหมายลึกซึ้งเบื้องหลังคำพูดนี้ จึงพยักหน้าอย่างไร้เดียงสา “ค่ะ”

เวลาที่พ่อไม่อยู่……

น่าจะหมายถึงหลังจากร่างกายหายดีแล้วต้องไปทำงาน เวลาไม่อยู่บ้าน เธอก็ต้องมีความสุขด้วย

ดังนั้น เธอจึงตอบรับอย่างกระตือรือร้น “พ่อ สือเยวี่ยจำได้แล้วค่ะ”

หลวนสือเยี่ยนหลุบตาลง แววตาละเอียดอ่อน เปี่ยมด้วยความชื่นชมและสุขุม “สือเยวี่ยเด็กดี”

สัปดาห์นี้ลู่หลีไม่ได้ไปสตูดิโอเลย หากมีงานด่วน ก็จัดการผ่านทางไกล

เธอกินและนอนพร้อมกับหลวนสือเยี่ยน บางครั้งงานยุ่งจนค่อนข้างดึก เขาก็คอยอยู่เป็นเพื่อนข้าง ๆ ช่วยรินน้ำ ส่งของ หรืออะไรกันทำนองนั้น

นอกจากตอนอาบน้ำเข้าห้องน้ำแล้ว ทั้งสองแทบอยากจะตัวติดกันตลอดเวลา