ตอนที่ 228 ทำเรื่องที่คุณอยากทำเถอะ

เธอเอาแต่ก้มหน้าตลอดเวลา ไม่ได้สบสายตากับหลวนสือเยี่ยน

หยาดน้ำตาเม็ดโตเอ่อคลออยู่ที่เปลือกตา จวนเจียนจะหยดริน

ลู่หลีรู้สึกเหมือนมีอะไรกันจุกแน่นอยู่ในลำคอ ทั้งเปรี้ยวปร่าทั้งฝาดเฝื่อน ราวกับถูกหนามแหลมทิ่มแทงเข้าหลายที ไม่ถึงกับบาดเจ็บ ทว่ากลับรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาลึก ๆ

มือของเธอเย็นเฉียบอยู่บ้าง ส่วนหลังมือของหลวนสือเยี่ยนแฝงไออุ่น กลางฝ่ามือของเธอรับรู้ได้ถึงอุณหภูมิของเขา อุณหภูมินั้นแฝงความอบอุ่น ค่อย ๆ ซึมลึกเข้าสู่เส้นเลือด เธอรู้สึกว่าเลือดกำลังกรีดร้องกู่ก้องไปทั่วร่าง

โคมไฟเหนือศีรษะทอดเงาร่างที่อิงแอบกันของทั้งสองลงบนโต๊ะกาแฟ ลู่หลีน้ำตาคลอเบ้า จ้องมองเงาบนโต๊ะกาแฟ น้ำเสียงแฝงความทุ้มต่ำไว้สายหนึ่ง

“ไม่ต้องคำนึงถึงฉันกับสือเยวี่ย ตัดสินใจเพื่อตัวคุณเองล้วน ๆ เถอะ”