กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สือเยวี่ยก้มหน้าก้มตา คิดอย่างจริงจังครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า “ค่ะ หนูรู้แล้วค่ะ~”
พอหลวนสือเยี่ยนเดินออกมา ก็เห็นสือเยวี่ยกำลังประคองโทรศัพท์มือถือขึ้นมาจูบพอดี พร้อมกับโบกมือบอกลาลู่หลี
“พ่อคะ บอกฝันดีแม่สิคะ~”
เธอยืนอยู่บนเตียง ชูโทรศัพท์มือถือไปทางเขา
มุมปากของหลวนสือเยี่ยนเจือรอยยิ้ม เขาก้าวเข้ามา รับโทรศัพท์มือถือไป มองลู่หลีที่อยู่อีกฝั่งของหน้าจอ น้ำเสียงทุ้มมีเสน่ห์ “พักผ่อนแต่หัวค่ำเถอะ งานทำยังไงก็ไม่มีวันหมดหรอก”
พอลู่หลีเริ่มยุ่งกับงาน เธอก็มักจะลืมเวลาอยู่บ่อย ๆ
เธอชอบจัดการเรื่องราวให้เสร็จก่อนค่อยพัก ไม่อย่างนั้นในใจจะยังพะวงอยู่
“ได้ค่ะ”
ลู่หลีพยักหน้า น้ำเสียงอ่อนโยน “เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จฉันก็จะนอนแล้ว”
หลังจากวางสาย หลวนสือเยี่ยนก็วางโทรศัพท์มือถือไว้บนโต๊ะหัวเตียง แล้วมองไปยังสือเยวี่ย “ได้เวลานอนแล้วนะ”