ตอนที่ 225 พ่อ... แปลกๆ ไปนะ

เหลียงหว่านซู่มองตามไป ก็เห็นเพียงหลวนสือเยี่ยนนั่งอยู่ตรงนั้น กำลังเหม่อมองจุดหนึ่ง แววตาดูเลื่อนลอยเล็กน้อย

เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง คล้ายจะสังเกตเห็นอะไรกันบางอย่าง จึงเดินเข้าไป ย่อตัวลงตรงตำแหน่งที่มือของหลวนสือเยี่ยนเอื้อมถึง แล้วเปิดกรง อุ้มเอ้อร์เยวี่ยออกมาจากข้างใน วางลงบนพื้น

เธอหันไปมองสือเยวี่ย แล้วพูดขึ้นอย่างสบาย ๆ ว่า “พ่อของหนูก็เหมือนหนูนั่นแหละ ชอบใจลอย”

สือเยวี่ยยื่นปากอย่างไม่เห็นด้วย “คุณย่า หนูใจลอยแค่นิดเดียวตอนเรียนหนังสือเท่านั้นแหละ”

เหลียงหว่านซู่ยิ้มพลางลุกขึ้นยืน “ใช่ ๆๆ ปกติสือเยวี่ยฉลาด ไม่ใจลอยหรอก”

สือเยวี่ยเท้าสะเอวด้วยสองมือ ท่าทางเชิดหยิ่ง “นั่นไงล่ะ!”

เหลียงหว่านซู่โอบกอดสือเยวี่ย เช็ดมุมปากให้เธอ