กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ประโยคนี้ดูไร้เหตุผลไปบ้าง ไม่เหมือนคำพูดที่หลวนสือเยี่ยนจะพูดในยามปกติ
ลู่หลีอดไม่ได้ ต้องเหลือบมองเขาอยู่หลายครา
เธอเปิดก๊อกน้ำ ถูฟอกมือทั้งสองข้าง “เด็กกินของเย็นมากเกินไป ไม่ดีต่อสุขภาพนะ”
สือเยวี่ยเพิ่งจะอดรนทนไม่ไหวรีบมาเล่าให้เธอฟังอย่างกระตือรือร้น บอกว่าพ่อพาไปกินไอศกรีมแสนอร่อย คราวหน้าก็จะพาเธอไปด้วย
หลวนสือเยี่ยนแย้มยิ้ม “เก็บความลับไม่อยู่จริง ๆ เลย”
ลู่หลีกำลังเช็ดมือ เพิ่งคิดจะเอ่ยปากอะไรกันบางอย่าง เหลียงหว่านซู่ก็เดินเข้ามา พลางบ่นว่า “ทำไมแค่ให้มาหยิบช้อนคันเดียวถึงได้นานขนาดนี้ล่ะ”
เธอเดินผ่านหน้าหลวนสือเยี่ยนไปหยิบช้อนในตู้ถ้วยชาม แล้วบอกให้ลู่หลีออกไปกินข้าว จากนั้นก็เดินออกไป
ห้องครัวพลันเงียบสงบลงในทันใด