ตอนที่ 218 เห็นแก่ตัวเกินไปแล้วเหรอ?

ลู่หลีได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว ขนตายาวเรียวกะพริบไหว หันหน้าไปมองถังอิ่งแวบหนึ่ง

สายตานี้ ราวกับมีคำพูดมากมายอยากจะเอ่ย ทว่ากลับจนปัญญาไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นพูดจากตรงไหน

ถังอิ่งเก็บท่าทางไม่จริงจังลง สีหน้าแฝงความเคร่งขรึมขึ้นมาเล็กน้อย “เป็นอะไรไป”

เธอคิดว่าลู่หลีแค่เหม่อลอย แต่พอเห็นสีหน้าเช่นนี้ ก็รู้ว่ามีเรื่องเกิดขึ้นจริง ๆ

“เล่าให้พี่สาวคนนี้ฟังหน่อยสิ”

เธอดึงเก้าอี้ขยับเข้าไปใกล้ “เก็บเรื่องไว้ในใจไม่มีประโยชน์อะไรหรอกนะ เธอต้องพูดออกมา เผื่อว่าจะมีใครช่วยได้บ้าง”

ลู่หลีกอดหมอนอิงใบหนึ่ง นิ่งเงียบไปเนิ่นนาน

สุดท้ายก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดออกมาคร่าว ๆ รอบหนึ่ง