กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายตาพร่ามัวไปหมด ลำคอแสบขม เธอสูดจมูก
พึมพำเสียงเบาว่า “ฉันไม่ใช่ผู้ชายสักหน่อย ที่เห็นใครก็รักไปหมด สองจิตสองใจ”
เมื่อหลวนสือเยี่ยนได้ยิน มุมปากก็มีรอยยิ้มพราย ในแววตามีความหยอกเย้าเพิ่มขึ้น “ถึงตอนนี้แล้ว ยังไม่ลืมที่จะเหยียบผู้ชายซ้ำอีกเหรอ”
ลู่หลีดื้อดึง ไม่ยอมเงยหน้ามองเขา
หลวนสือเยี่ยนปรายตา แววตาตกกระทบลงในกระจก จับจ้องมองลู่หลี
ครู่หนึ่งต่อมา เขาก็ก้มหน้าลง เอียงใบหน้า จุมพิตแก้มของเธอเบา ๆ หนึ่งที การกระทำนุ่มนวลมาก ปราศจากตัณหาราคะใด ๆ มีเพียงความทะนุถนอมเท่านั้น
ลู่หลีช้อนตาขึ้น และปรายตามองเขาเช่นกัน
หลวนสือเยี่ยนอาศัยจังหวะนั้นตามหาริมฝีปากของเธอ แล้วแนบประกบลงไป