ตอนที่ 214 ถ่ายภาพถ่ายครอบครัว

“ตรวจดูก่อนเถอะ”

เหลียงซ่งหลี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “รอผลตรวจออกมาก่อนค่อยว่ากัน”

ลู่หลีนั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงระเบียงทางเดิน แผ่นหลังเหยียดตรง สองมือประสานวางไว้บนหน้าขา

แววตาของเธอนิ่งสงบ ทั้งร่างเงียบงันผิดปกติ ระเบียงทางเดินมีผู้คนเดินผ่านไปมา เสียงจอแจดังขึ้นรอบทิศ ทว่าภายในใจของเธอกลับรู้สึกสงบนิ่ง

ไม่ใช่ความสบายใจจากอารมณ์ที่มั่นคง แต่เป็นเพราะเพียงแค่อยากรู้ผลลัพธ์สุดท้ายของเรื่องบางเรื่อง ก่อนที่ผลตรวจจะออกมา ทุกสิ่งล้วนไม่เกี่ยวข้องกับเธอทั้งสิ้น

เวลาผ่านไปทีละนาทีละวินาที ลู่หลีราวกับรูปปั้น ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ

เธอไม่เคยรู้สึกว่าเวลาผ่านไปยากเย็นขนาดนี้มาก่อน ราวกับเวลาล่วงเลยไปแล้วหนึ่งศตวรรษ