ตอนที่ 212 อย่ากังวล

เมื่อวานลู่หลีแน่วแน่ขนาดนั้น ตัวเขาจึงมีความมั่นใจขึ้นมา รู้สึกว่าการรับรสก็แค่ผิดปกติชั่วคราว ผ่านไปสักพักก็คงหายดี

ทว่า ดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้น

ช่วงบ่าย เขาบอกกับเหลียงหว่านซู่ว่าจะไปรับสือเยวี่ยเอง

เขาอยากลิ้มรสความสุขของคนเป็นพ่อที่ไปรับลูกสาวเลิกเรียน สายสัมพันธ์ครอบครัวและสายเลือดเชื่อมโยงเขากับสือเยวี่ยเข้าไว้ด้วยกัน ระหว่างคนทั้งสองมีเส้นด้ายที่มองไม่เห็นคอยผูกโยงอยู่

ชาตินี้ ทั้งสองคนต่างเป็นคนในครอบครัว

พอยืนอยู่หน้าสถานรับเลี้ยงเด็ก เขากลับกลายเป็นตัวตนที่แปลกแยกไม่เหมือนใคร

คนที่มารับเด็กถ้าไม่ใช่ปู่ย่าก็เป็นตายาย เพราะช่วงเวลานี้คนหนุ่มสาวยังทำงานอยู่ และมีแม่บ้านฟูลไทม์อยู่บ้างสองสามคน แต่อย่างไรก็ไม่มีผู้ชายวัยกลางคนเลยสักคน