กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลวนสือเยี่ยนมองเธอแวบหนึ่ง ไม่ได้ต่อปากต่อคำ
คงคิดว่าเธอกำลังพูดเรื่องไร้สาระ
ลู่หลีไม่ใส่ใจ ยักไหล่แล้วถามว่า “คุณเอาครีมอาบน้ำออกมาวางบนโต๊ะน้ำชาทำไมกัน”
เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย “ศิลปะการแสดงเหรอ”
หลวนสือเยี่ยนได้ยินดังนั้น สายตาก็ฉายแววงุนงง “ครีมอาบน้ำเหรอ”
เขาถือจานกับข้าวพลางส่ายหน้า “เมื่อคืนฉันเอาแจกันออกมาต่างหาก”
ขณะพูดก็เดินผ่านเธอตรงไปยังโต๊ะอาหาร “ตักข้าวสวยเถอะ”
“แจกันเหรอ”
เธอหันมองหลวนสือเยี่ยนแวบหนึ่ง ขมวดคิ้วแล้วพึมพำ “ฉันว่าคุณเริ่มมีอายุแล้ว สายตาฝ้าฟางต่างหาก”
ตักข้าวสวยเดินออกมา สือเยวี่ยก็นั่งประจำที่เรียบร้อยแล้ว