กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขอบตาของหลวนสือเยี่ยนร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย
สายตาของเขาหยุดนิ่งอยู่บนใบหน้าของสือเยวี่ยอยู่นาน ในที่สุดเขาก็พยักหน้าอย่างจริงจัง “ตกลง”
คล้ายกำลังให้คำมั่นสัญญา “ฉันจะต้อง หายดีให้เร็วที่สุดอย่างแน่นอน”
“ถึงตอนนั้น สือเยวี่ยอยากไปไหน ฉันก็จะพาเธอไปที่นั่น”
สือเยวี่ยพยักหน้ารัว ๆ ราวกับลูกไก่จิกข้าวสาร “ดีเลย”
“แล้วก็แม่ด้วย พวกเราสามคน ต้องอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ”
สองมือของหลวนสือเยี่ยนกำแน่นขึ้น น้ำเสียงทุ้มอบอุ่น “ตกลง อยู่ด้วยกันตลอดไป”
ตอนเที่ยงวัน ลู่หลีมาที่ตระกูลหลวน คิดจะพาสือเยวี่ยกลับไปกินมื้อเที่ยง
“อาหลี เที่ยงวันนี้กินข้าวที่นี่เถอะ”
เหลียงหว่านซู่จูงมือเธอพาเดินเข้าไปในบ้าน “พอดีทำกับข้าวที่เธอชอบไว้เลย”