กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหลียงหว่านซู่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มองดูเธอที มองขึ้นไปชั้นบนที
เธอรู้สึกว่าสือเยวี่ยไม่ใช่เด็กที่ไม่รู้จักกาลเทศะ อาจจะแค่อยากรู้อยากเห็น อยากเห็นว่าตอนหลวนสือเยี่ยนนอนหลับเป็นอย่างไร
จึงพยักหน้า “ได้ งั้นสือเยวี่ยเบา ๆ หน่อย ดีไหม”
“ได้ค่า~”
เสียงของสือเยวี่ยเบาลงทันควัน กะพริบตาโต ๆ ชูสามนิ้วมือขึ้นมาอย่างจริงจัง “ฉันจะไม่ปลุกให้คุณอาตื่นหรอกค่า~”
เหลียงหว่านซู่โดนความน่ารักของเธอตก รอยยิ้มบนใบหน้าไม่จางหายไปเลย
“ไปเถอะ”
เธอชี้ไปที่ห้องริมสุด “คุณอาไม่ได้ล็อกประตู”
สือเยวี่ยพยักหน้า หันหลังแล้ววิ่งขึ้นชั้นบนทันที เสียงย่ำบันไดเบามาก เพราะกลัวว่าจะทำให้หลวนสือเยี่ยนที่อยู่หลังบานประตูตื่น