กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หลีได้ยินดังนั้นก็อุ้มเธอเดินไปทางห้องน้ำแล้วเอ่ยว่า “ถ้างั้นวันนี้สือเยวี่ยก็จะมีมนุษย์หิมะสองตัวแล้วนะ”
สือเยวี่ยได้ยินเข้า ความง่วงก็หายเป็นปลิดทิ้ง พลันตื่นเต้นขึ้นมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความคาดหวัง “เป็นสองตัวที่ไม่เหมือนกันเหรอคะ”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
ลู่หลีให้เธอยืนบนม้านั่งตัวเล็ก บีบยาสีฟันแล้วยื่นแปรงสีฟันให้สือเยวี่ย พลางเอ่ยเสียงเบา “มนุษย์หิมะที่แต่ละคนปั้นล้วนไม่เหมือนกันหรอกนะ”
“อื้อ ๆ ได้เลยค่ะ!”
หลังจากใส่เสื้อผ้าให้สือเยวี่ยเรียบร้อย ลู่หลีก็พาเธอลงมาชั้นล่าง ประจวบเหมาะกับที่ลู่ชิงหรานร้องเรียกกินอาหารเช้าพอดี
สือเยวี่ยดูรีบร้อนมาก ความเร็วในการกินเร็วกว่าปกติ
ลู่หลีนั่งลงข้างเธอ เอ่ยเตือนไปประโยคหนึ่ง “กินช้า ๆ หน่อย ระวังจะติดคอนะ”