กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หลีเอียงศีรษะ จ้องมองเอ้อร์เยวี่ยอยู่นานครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า “ฉันก็สอนไม่เป็นเหมือนกัน”
ต้องมาคอยพูดกับนกตัวหนึ่งทั้งวัน เธอรู้สึกว่างี่เง่าไปหน่อย และก็ไม่มีความอดทนขนาดนั้นด้วย
สือเยวี่ยซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของโจวฉู่หราน ยัดขนมใส่ปาก เคี้ยวไปพลางตะโกนใส่เอ้อร์เยวี่ยไปพลาง “สือเยวี่ยฉลาด”
โจวฉู่หรานมองดูอยู่ข้าง ๆ พลางลูบศีรษะ ทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดไว้
“สือเยวี่ย ลองสอนให้น้องสาวเรียกชื่อก่อนดีไหมล่ะ”
โจวฉู่หรานแนะนำ “ชื่อมีแค่สองพยางค์ น้องสาวจะเรียนรู้ได้เร็วกว่านะ”
สือเยวี่ยเอียงคอมองเธอ ดูเหมือนกำลังคิดทบทวนว่าคำแนะนำนี้ดีหรือไม่
“แม่”