ตอนที่ 194 จะให้อั่งเปาฉันไหม?

เหลียงหว่านซู่ไม่เข้าใจไปชั่วขณะ จึงเอ่ยถามขึ้นมา “สือเยวี่ยเหรอ”

หลวนสือเยี่ยนส่งเสียงอืมในลำคอ สายตายังคงทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง ช่วงสายแดดยังจ้าอยู่แท้ ๆ ตอนนี้กลับฟ้ามืดครึ้มไปเสียแล้ว ใบไม้แห้งในลานบ้านถูกลมพัดกลิ้งไปหลายตลบ ดูเหมือนอุณหภูมิจะลดลงแล้ว

ไม่รู้เหมือนกันว่า พรุ่งนี้หิมะจะตกไหม

เขาหันหลังให้เหลียงหว่านซู่ น้ำเสียงทุ้มต่ำ “ถ้าเธอรู้ว่าพ่อของเธอเป็นคนที่แม้แต่จะเดินยังต้องให้คนช่วยพยุง จะ…”

พูดไม่ทันจบ คิ้วก็ขมวดมุ่นเข้าหากันเป็นปมแล้ว

“เด็ก ๆ มักอ่อนไหว ต่อให้เธอไม่รังเกียจ แต่อนาคตถ้าเพื่อน ๆ ที่โรงเรียนรู้เข้า ก็คงถูกล้ออยู่ดี”

เหลียงหว่านซู่ฟังแล้วก็เข้าใจความหมายของเขา

เธอเดินไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว หยิบเสื้อโค้ตบนโซฟามาคลุมลงบนขาของหลวนสือเยี่ยน