กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หลีเข้าใจย่อมรู้ดีว่าเหตุใดหลวนสือเนี่ยนจึงหยุดชะงักไปกะทันหัน ก็แค่เกือบจะเอ่ยถึงหลวนสือเยี่ยนขึ้นมาเท่านั้นเอง
เธอรู้สึกว่า ในเวลานี้ ไม่เหมาะที่จะเอ่ยถึงคนผู้นี้
“อืม ได้สิ”
ลู่หลีทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรกันเกิดขึ้น พยักหน้าตามลำพัง “งั้นฉันจะรอนะ เผื่อว่าพวกเรามีพรสวรรค์เป็นเลิศในด้านการดูผู้ชายสารเลวขึ้นมาล่ะ?”
“ฮ่า ๆ”
หลวนสือเนี่ยนหัวเราะออกมาสองสามเสียง พิงซบลงบนไหล่ของลู่หลี มองไปยังสามคนที่อยู่ตรงข้าม รอยยิ้มบนใบหน้าพลันจางลงไปบ้าง
หากหลวนสือเยี่ยนยังอยู่ ก็คงจะดี
ในช่วงเดือนสิงหาคม ลู่หลีวางแผนที่จะส่งสือเยวี่ยไปโรงเรียนอนุบาล เพียงแต่ตอนเลือกโรงเรียนกลับรู้สึกลำบากใจ