กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉิงหลิ่นตามขึ้นมา กวาดสายตามองแวบหนึ่งแล้วเอ่ยปากว่า “ถือว่า เป็นของขวัญให้ลูกสาวเธอก็แล้วกัน”
รู้อยู่แล้วว่าเธอจะปฏิเสธ จึงเสริมขึ้นอีกว่า “ยังไงก็เคยรู้จักกัน มอบของขวัญให้สักชิ้น ก็ไม่ได้มีอะไรกันนี่”
ลู่หลีมองเขาอยู่สองสามวินาทีแล้วส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก”
ขณะพูด เธอก็จ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว “ใช้เงินตัวเองสบายใจกว่า”
เฉิงหลิ่นใช้มือข้างหนึ่งยันตู้แก้วไว้ จ้องมองเสี้ยวหน้าของเธอ “คุณอาของเธอ คนฝั่งตระกูลหลวนมอบของขวัญให้เธอ เธอก็ไม่รับเหมือนกันงั้นเหรอ”
น้ำเสียงแฝงการล้อเล่นอยู่บ้าง และดูเหมือนจะเป็นการยั่วยุด้วย
“นายจะเปรียบเทียบกับพวกเธอเหรอ”
ใบหน้าของลู่หลีเจือรอยยิ้มจาง ๆ ไม่ได้ตอบตรง ๆ แต่ถามกลับ โยนการยั่วยุอันคลุมเครือกลับคืนไป