ตอนที่ 170 มีใครป่วยหรือเปล่า?

หลังจากถามออกไป ตัวเธอเองก็ชะงักไปเช่นกัน

คำพูดนี้แทบจะโพล่งออกไปโดยไม่ทันคิด แฝงไว้ด้วยความร้อนรนเล็กน้อย

ความจริงแล้วถือว่าเสียมารยาทอยู่บ้าง เพราะอย่างไรนี่ก็เป็นเรื่องส่วนตัวของคนอื่น ในเมื่อเหลียงหว่านซู่ไม่ได้เอ่ยขึ้นมาเอง เธอก็ไม่ควรถาม

โทรศัพท์มือถือเงียบไปสองสามวินาที ลู่หลีเม้มริมฝีปาก รีบพูดว่า “ฉันแค่ถามดูเฉย ๆ คุณน้าเหลียง คุณ……”

“ใช่จ้ะ”

น้ำเสียงของเหลียงหว่านซู่อ่อนโยน สงบนิ่งราวกับกำลังคุยเล่นทั่วไป “ไปจัดการเรื่องนิดหน่อยน่ะ”

ในใจของลู่หลีถูกความรู้สึกสายหนึ่งเกาะกุม พอตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง เธอจึงเอ่ยปาก “ค่ะ ขอให้พวกคุณราบรื่นนะคะ”

หลังจากวางสาย ลู่หลีเหม่อลอยอยู่นาน แรงที่จับโทรศัพท์มือถือเพิ่มขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เป็นเรื่องบังเอิญเหรอ?