กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“แฮะ ๆ ดูท่าหนูจะชอบให้น้าเล็กหอมแก้มมากเลยนะ”
โจวฉู่หรานพูดพลางก้มลงหอมแก้มเธออีกหลายที หลวนสือเนี่ยนเดินออกมาจากในบ้าน พลางร้องเอ๊ะด้วยความรังเกียจ “แก้มของสือเยวี่ยโดนเธอป้ายน้ำลายเปรอะไปหมดแล้ว”
“สือเยวี่ยไม่ได้รังเกียจสักหน่อย”
โจวฉู่หรานเถียงอย่างมีเหตุผล “เด็กคนไหนตอนเล็ก ๆ ไม่เคยโดนน้ำลายป้ายหน้าบ้างล่ะ”
“ชิ”
หลวนสือเนี่ยนส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ “เธอมีเหตุผลร้อยแปดเสมอแหละ”
“สือเยวี่ย เราไม่สนใจเธอหรอกเนอะ”
โจวฉู่หรานอุ้มเด็กน้อยเดินเข้าบ้าน “เดี๋ยวน้าพาไปเล่นบล็อกตัวต่อนะ”
หลวนสือเนี่ยนก้าวขึ้นหน้า คล้องแขนลู่หลีแล้วเดินเข้าบ้านไปด้วยกัน พลางเอ่ยอย่างสบาย ๆ “สตูดิโอยุ่งมากเลยเหรอ ถึงมาค่อนข้างช้า”
“ก็พอดูได้”