ตอนที่ 166 เขาคือพ่อ

ในวันเกิดของสือเยวี่ย ลู่หลีไม่ได้ไปสตูดิโอ เธอหาชุดสีดำมาเปลี่ยนให้สือเยวี่ย แล้วจูงมือเธอเดินออกจากบ้าน

แวะซื้อช่อดอกโบตั๋นจากร้านดอกไม้ริมทาง แล้วเดินทางไปถึงสุสาน

รอบสุสานปลูกต้นสนเปลือกขาวไว้เต็มไปหมด เป็นพุ่มเตี้ย ๆ ขนาดเล็ก เรียงรายต่อกันต้นแล้วต้นเล่าอย่างเป็นระเบียบ คอยคั่นป้ายหลุมศพแต่ละแถวเอาไว้

วันนี้ฟ้าครึ้ม อากาศมีไอเย็นแฝงอยู่ มีแนวโน้มว่าอุณหภูมิจะลดต่ำลง

ลู่หลีจัดเสื้อคลุมของสือเยวี่ยให้เข้าที่ ถูมือน้อย ๆ ของเธอไปมา แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “สือเยวี่ยหนาวไหม”

สีผิวของสือเยวี่ยเหมือนเธอ ขาวมาแต่กำเนิด ผิวพรรณเนียนนุ่มอมชมพู อายุเพิ่งจะ 2 ขวบ ก็ฉายแววน่ารักน่าเอ็นดูมากแล้ว ดูราวกับก้อนแป้งนุ่มนิ่มสีชมพู

เธอพริบตากลมโตทั้งสองข้าง พลางส่ายหน้า “ม่ายหนาว~”