ตอนที่ 165 ปล่อยวาง

ลู่หลีไม่ได้มองเขา แสร้งทำน้ำเสียงสงบนิ่ง “นายกำลังพูดอะไรกัน”

มู่ฉืออ้าปาก สูดหายใจเข้าลึก ๆ เบนสายตาออกไป มองไปยังด้านนอกเหมือนกับเธอ “เธอคิดว่าการที่เธอไม่ไปกราบไหว้ จะยังหลอกตัวเองได้ว่าเขายังอยู่สินะ”

“ว่าสักวันหนึ่ง เขาจะยังคงกลับมา”

เขาเปิดโปงออกมา “นี่มันคือการหลอกตัวเอง ไม่มีประโยชน์อะไรเลยสักนิด”

ลู่หลีหลุบตาลง เอ่ยเสียงแหบพร่า “นี่เป็นแค่การคาดเดาของนายเท่านั้น”

มู่ฉือได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็แวบผ่านความจนใจ มองเธอปราดหนึ่ง “อย่างนั้นเหรอ”

ลู่หลีเงียบงัน ไม่ได้ต่อบทสนทนา

ครึ่งชั่วโมงต่อมา มู่ฉือลุกขึ้นจากไป โดยที่ยังไม่ได้คำตอบว่าเธอจะไปเปิดหูเปิดตาคลายเครียดหรือไม่