เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หลีหลุบตาลง มองไม้เซียมซีอันนั้น “ข้างบนเขียนอะไรกัน ฉันก็ขออย่างนั้น”
ช่างนั่งอยู่ตรงนั้น เงยหน้าขึ้นมองเธอแวบหนึ่ง
“หากวาสนาคู่ครองแก้มรรคได้ด้วยคำพยากรณ์ เก้าภพชาติกรรมคงแปรเปลี่ยนเป็นห้วงสมุทร”
ลู่หลีเลิกคิ้ว “หมายความว่าอะไรกัน”
ช่างอธิบายอย่างสงบนิ่ง “จงทะนุถนอมปัจจุบัน ทุกทางเลือกและการกระทำล้วนอาจส่งผลถึงอนาคตได้ทั้งสิ้น”
“อ้อ”
ลู่หลีพูดขึ้น “ไม่แม่นเลยสักนิด”
บางทีอาจเป็นเพราะท่าทีของเธอแปลกแยกเกินไป ช่างจึงเริ่มสนใจขึ้นมา “ไม่แม่นตรงไหนหรือ”
ลู่หลีจ้องเขา “คุณเห็นฉันมาคนเดียว แถมยังอายุน้อย เลยคิดว่าฉันมาขอเรื่องวาสนาคู่ครอง”
เธอชี้ไปที่ไม้เซียมซีอันนั้น “บนนี้เขียนอะไรกันไม่สำคัญหรอก พวกคุณดูคนแล้วพูดจาเรื่อยเปื่อย ยังไงก็ต้องเดาถูกบ้างสักสองสามคนอยู่แล้ว”