ตอนที่ 160 คุณใจแคบเกินไปแล้ว

ลู่หลีแอบเติมประโยคนี้ขึ้นมาในใจเงียบ ๆ

แยกไม่ออกว่าเป็นการปลอบใจตัวเอง หรือฝากความหวังไว้กับทฤษฎีที่ว่าถ้อยคำสามารถบิดเบือนความคิด ถ้อยคำเปลี่ยนวิธีคิด วิธีคิดส่งผลต่อการกระทำ และการกระทำเป็นตัวกำหนดครรลองชีวิต

เพียงหวังว่าหากในใจคิดแบบนี้ไปเรื่อย ๆ เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า เธอคงจะยอมรับมันจากใจจริงได้

เธอก้มหน้ามองดูลูกสาวในอ้อมอก สีหน้าสงบนิ่ง ทว่าแววตากลับล้ำลึกเป็นพิเศษ ราวกับกำลังมองดูอะไรกันบางอย่างผ่านใบหน้านี้

ลู่ชิงหรานยืนเว้นระยะห่างออกไป สายตาจับจ้องอยู่ที่ลู่หลีตลอดเวลา ในแววตาเต็มไปด้วยความกังวลอย่างลึกซึ้ง

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ก่อนสิ้นปี ลู่หลีได้แวะไปที่เรือนชิงเฉิน

รหัสผ่านไม่ได้เปลี่ยน เธอลดสายตาลงต่ำ จับที่จับประตูค้างไว้ นิ่งงันอยู่นานไม่ขยับ

ผ่านไปครู่ใหญ่ ถึงได้ผลักบานประตูอันหนักอึ้งเปิดออก