กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ชิงหรานเห็นว่าเธอยังไม่ทันคิดจริง ๆ จึงอธิบายว่า “กลัวว่าถ้าไปบ่อยเกินไป เธอจะเข้าใจผิดคิดว่าตระกูลหลวนจะแย่งเด็กไปจากเธอ”
ลู่หลีนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า “ค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว”
ตระกูลหลวนที่ไร้หลวนสือเยี่ยน ความรู้สึกจากการจากตายนั้นหนักอึ้งอย่างยิ่ง แม้จะผ่านไปหลายเดือนแล้ว ความรู้สึกเช่นนี้ก็ไม่อาจเลือนหาย และไม่ได้ลดน้อยลงไปแม้แต่น้อย เพียงแต่ทุกคนเลือกที่จะสะกดกลั้นเอาไว้ และทำตัวเหมือนปกติ เพราะอย่างไรชีวิตก็ยังต้องดำเนินต่อไป
สือเยวี่ยนับเป็นความหวังหนึ่ง เมื่อได้เห็นเธอก็สามารถลืมความหนักอึ้งนั้นไปได้ชั่วคราว
สำหรับผู้อาวุโสทั้งสองอย่างเหลียงหว่านซู่ อย่างน้อยที่สุด ลูกชายก็ยังมีทายาทสืบสายเลือด ไม่ใช่ว่าไม่หลงเหลืออะไรกันไว้เลย