ตอนที่ 158 ปลอดภัยทั้งแม่และลูก

บนระเบียงทางเดินของโรงพยาบาล หมอและพยาบาลสาวเท้าอย่างรวดเร็ว เข็นเตียงคนไข้รุดไปข้างหน้า ล้อเลื่อนบดผ่านกระเบื้องปูพื้นระเบียงทางเดินส่งเสียง “กรูด ๆ” อันเร่งรีบ

ลู่ชิงหรานและเหลียงหว่านซู่มีสีหน้ากระวนกระวาย แววตาของทั้งคู่ต่างพาดผ่านความลนลาน

“อาหลี ไม่ต้องกลัวนะ... จะไม่เป็นไร”

ลู่หลีนอนอยู่บนเตียงคนไข้ สีหน้าเจ็บปวด ผมยาวที่แนบข้างแก้มเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนแนบติดแน่น เธอหลับตา เจ็บเสียจนพูดไม่ออกสักคำ

ลู่ชิงหรานขอบตาแดงก่ำ กุมมือข้างหนึ่งของลู่หลีไว้แน่น คอยปลอบประโลมไม่ขาดปากว่า “ไม่เป็นไรนะ พวกเราทุกคนรอเธออยู่ที่หน้าประตู ไม่ไปไหนหรอก...”

เตียงคนไข้ถูกเข็นเข้าไปในห้องคลอด สองคนลู่ชิงหรานถูกกันไว้ด้านนอกประตู

เสียง “ปัง” ดังขึ้น ประตูห้องคลอดปิดลง