กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หลีราวกับถูกฟ้าผ่าใส่เข้าอย่างจัง ยืนนิ่งงันอยู่กับที่ ไม่ขยับเขยื้อนเลยอยู่นาน
ถ้าฟังไม่ผิด เหลียงหว่านซู่บอกว่า... หลวนสือเยี่ยนตายแล้วงั้นหรือ
น่าจะ เข้าใจผิดไปเอง
แววตาของลู่หลีไร้จุดโฟกัส เหลียงหว่านซู่วางสายไปแล้ว จากนั้นเสียงสะอึกสะอื้นก็ดังขึ้น อารมณ์พลุ่งพล่าน ในปากพร่ำพูดไม่หยุดว่า “ไม่หรอก ต้องเข้าใจผิดแน่ ๆ! เป็นไปไม่ได้!”
ลู่ชิงหรานที่อยู่ข้าง ๆ รีบปลอบประโลม ปากก็เอ่ยว่า “อาจจะเข้าใจผิดก็ได้ ศพก็ยังหาไม่เจอ ไม่แน่อาจมีจุดพลิกผันนะ”
“พวกเราค่อยรอดูก่อน สือเยี่ยนดวงแข็งบุญหนา ต้องไม่เป็นอะไรแน่ ๆ”
“ประเดี๋ยวพวกเรากลับเรือนพักส่วนกลางกันสักรอบ ไปถามต่อหน้าให้รู้เรื่อง”